93
شک روش‌شناختی، روشی برای تربیت اعتقادی

شک روش‌شناختی، روشی برای تربیت اعتقادی

حبیب کارکُن بیرق ۱

محسن ایمانی ۲

علیرضا صادق زاده ۳

طوبی کرمانی ۴

چکیده

هدف این مقاله تبیین شکِ روش شناختی، به عنوان روشی برای تربیت اعتقادی است. روش این تحقیق، که از نوع تحقیقات بنیادین و نظری است، توصیفی-تحلیلی و استنباطی و روش جمع‌آوری اطلاعات، کتابخانه ای و فیش برداری است. با توجه به اینکه عنوان مقاله، برگرفته از اصطلاح مشهور شکِ روش شناختی دکارت است، ابتدا به معرفی اجمالی این نوع شک پرداخته شده، در ادامه شک غزّالی نیز به دلیل مشابهتی که با شکِ دکارت دارد به اختصار بیان شده است. چالش تلقین در برابر تربیت اعتقادی؛ شک مطلوب و نامطلوب؛ شک و یقین در اسلام و راه برطرف نمودن شک؛ چیستی تربیت اعتقادی و اهمیت آن؛ و در نهایت استفاده از شکِ روش شناختی برای تربیت اعتقادی، به ترتیب، موضوعات بعدی این مقاله را تشکیل می‌دهند. تحقیق حاضر نشان می‌دهد که به کارگیری شکِ روش شناختی در تربیت اعتقادی منجر به نتایج زیر می‌شود: احترام به آزادی و اختیار متربّی؛ پرورش تفکّر انتقادی متربّی؛ اندیشیدن به جای حفظ اندیشه‌های دیگران؛ جلوگیری از تعصّب و دعوت به گفتگو؛ دستیابی به یقین فکری و آرامش روانی.

واژگان کلیدی: شکِ روش شناختی، تربیت اعتقادی، تلقین، یقین، عقلانیّت، دکارت، غزّالی.

1.دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس Email: habib.karkon@yahoo.com

2.دانشیار دانشگاه تربیت مدرس (نویسنده مسئول) Email: eimanim@modares.ac.ir

3.استادیار دانشگاه تربیت مدرس Email: ali_sadeq@modares.ac.ir

4.دانشیار دانشگاه تهران Email: kermani@ut.ac.ir تاریخ دریافت: ۱۴/۱۰/۱۳۹۲ تاریخ تأیید: ۱/۱۰/۱۳۹۳


شک روش‌شناختی، روشی برای تربیت اعتقادی
  • نام منبع :
    شک روش‌شناختی، روشی برای تربیت اعتقادی
    موضوع :
    علوم تربيتي
    شماره :
    20
تعداد بازدید : 779
صفحه از 111
پرینت  ارسال به