93
واژه‌های علمی، تغییر مفهومی و بیرونی‌گرایی سمانتیکی

واژه‌های علمی، تغییر مفهومی و بیرونی‌گرایی سمانتیکی

کیوان الستی۱

حسین شیخ رضایی ۲

چکیده

در دیدگاه غالب در مورد دلالت واژه‌ها فرض این است که اگر مرجع سمانتیکی یک واژه نوع طبیعی، در مراسم نام‌گذاری خاصی تثبیت شده باشد، این واژه (تا زمانی که به انگیزه واحدی به کار گرفته شود) همیشه و در هر وضعی به همان مرجع ارجاع خواهد داد؛ با این حال در سال‌های اخیر شواهدی مبنی بر این موضوع ارائه شده که واژه‌های دقیقی که امروز به کار می‌بریم، در آینده کاربردی پیش‌بینی‌شدنی نخواهد داشت و کاربرد آنها تا حد زیادی به اتفاقات و وضع آینده وابسته خواهد بود. اگر این گونه باشد، مرجع سمانتیکی آنها نیز تحت تأثیر این گونه اتفاقات تصادفی ممکن است به اشکال متفاوتی ظاهر شود. گری ابز، جوزف لاپورت و هنری جکمن هر کدام جداگانه (و با رویکرد مجزایی)‌ کوشیده‌اند این پدیده را بررسی و در قالب فرض‌های ابتدایی در مورد دلالت واژه‌ها بگنجانند. در این مقاله راه حل مجزایی ارائه و نشان داده می‌شود که دیدگاه‌های مطرح شده هر کدام می‌تواند تعبیر جداگانه‌ای از این رویکرد جایگزین باشد. برای این منظور پس از شرح مسئله، دیدگاه‌های افراد نام‌برده بررسی و در انتها از دیدگاه جایگزین دفاع خواهد شد.

واژگان کلیدی: اسم عام، محمول، مرجع سمانتیکی، بیرونی‌گرایی سمانتیکی، ماهیت متافیزیکی یک نوع، ماهیت سمانتیکی یک نوع

1.دانش آموخته دکتری فلسفه‌ی علم در مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران Email: keyvan.alasti@gmail.com

2.استادیار گروه مطالعات علم موسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفۀ ایران Email: sheykhrezaee@googlemail.com تاریخ دریافت: ۱۴/۹/۹۲ تاریخ تأیید: ۱۱/۱۱/۹۲


واژه‌های علمی، تغییر مفهومی و بیرونی‌گرایی سمانتیکی
تعداد بازدید : 300
صفحه از 117
پرینت  ارسال به