نشست علمی «مسیر تبدیل علوم انسانی اسلامی به یک جریان بالنده و پایدار» برگزار شد

۱۰ تیر ۱۳۹۱ | ۰۸:۵۳ کد : ۲۵۴۲۱ اخبار
نشست علمی «مسیر تبدیل علوم انسانی اسلامی به یک جریان بالنده و پایدار» روز پنج شنبه 8 تیرماه در پژوهشگاه حوزه و دانشگاه برگزار شد.
به گزارش واحد خبر روابط عمومی، دکتر مسعود شادنام استادیار مدیریت و استراتژی RouenBusiness School فرانسه،  سخنران نشست علمی مسیر تبدیل علوم انسانی اسلامی به یک جریان بالنده و پایدار بود.
دکتر شادنام درس‌آموزی از جریان‌های علمی موفق و ناموفق در تاریخ معاصر علوم انسانی در غرب را بسیار مهم عنوان نمود و جریان‌های علمی را پدیده‌هایی اجتماعی و سازمانی دانست که شکل‌گیری، رشد، دوام و دامنه‌ی اثرشان وابسته به عوامل پیچیده و متعددی است. به اعتقاد او تلاش برای شناخت بهتر این عوامل و هم‌چنین بسترسازی، نهادسازی و دانش‌ورزیِ متناسب با این شناخت یکی از مهم‌ترین و ضروری‌ترین مؤلفه‌ها در فرآیند تبدیل علوم انسانی اسلامی به یک جریان علمی بالنده، پایدار و اثرگذار است.
ایشان در ادامه دو پرسش بینادین 1. چه عواملی باعث می‌شوند یک اندیشه تبدیل به یک جریان فکری شود؟ و2. چه عواملی باعث رشد، پایداری، و اثرگذاری یک جریان فکری می‌شوند؟ را مطرح و با ذکر توضیحاتی بدان ها پاسخ داد.
این فارغ التحصیل دکترای مدیریت و مطالعات سازمان Simon Fraser University کانادا، در ادامه دو دسته جریان‌های علمی معاصر، مطالعات مدیریت انتقادی و مطالعات سازمانی فمینیست را در مقایسه با علوم انسانی اسلامی  مورد بررسی قرار داد و در هر مورد ضمن تشریح چگونگی شکل گیری جریان های مزبور برداشت هایی را که از آن ها وجود دارد؛ را بیان نمود.
دکتر مسعود شادنام در ادامه پشنهاداتی را بر اساس برداشت های موجود به شرح ذیل بیان نمود:
تبدیل مجموعه‌ی آثار موجود به زیرساختی محکم برای علوم انسانی اسلامی:
به اعتقاد او پژوهش‌گران کنونیِ علاقه‌مند یا دست‌اندرکار علوم انسانی اسلامی باید سعی کنند مقالاتی با همین نگرش در مجلات معتبر جهانی در رشته‌های مختلف علوم انسانی چاپ کنند و آثار موجود باید به صورتی سیستماتیک در دسترس علاقه‌مندان و پژوهش‌گران قرار گیرد.
برای تولید آثار باکیفیتی که بتوانند بستری برای رشد و کسب مشروعیت برای جریان علوم انسانی اسلامی شوند:
پژوهش‌گران علاقه‌مند به علوم انسانی اسلامی باید هم در علوم انسانی و هم در علوم اسلامی متبحرتر از پژوهش‌گران معمول در هریک از این شاخه‌ها شوند. تحصیلات عالیه در علوم اسلامی و سپس تحصیل در یکی از رشته‌های علوم انسانی در بهترین دانشگاه‌های جهان باید تشویق و تسهیل شود. همکاری متخصصان علوم اسلامی و علوم انسانی در قالب گروه‌های پژوهشی هم توصیه می‌شود.
مراکز حوزوی و دانشگاهی باید امکان شرکت پژوهشگران مستعد و علاقه‌مند به علوم انسانی اسلامی در دوره‌های آموزشیِ تخصصی (که گاهی هم کوتاه‌مدت هستند) در کشورهای دیگر را فراهم کنند و هم‌چنین با دعوت منظم از استادان رده اول در رشته‌های مختلفِ علوم انسانی دوره‌های آموزشی و کارگاه‌های پژوهشی برگزار کنند. این گونه ارتباطات علمی به تدریج می‌تواند به همکاری در نگارش مقالات و تولید علم هم منجر شود.
علوم انسانی اسلامی باید به شاخه‌های مختلف آن تجزیه شود و با رویکرد تخصص‌گرایی به آن پرداخته‌شود. هر پژوهشگری باید فقط روی متخصص شدن در یکی از رشته‌های روان‌شناسی اسلامی، جامعه‌شناسی اسلامی، مدیریت اسلامی، اقتصاد اسلامی، و غیره تمرکز کند.
استادیار استادیار مدیریت و استراتژی، Rouen Business School فرانسه در پایان چنین نتیجه گیری کرد:
جریان علوم انسانی اسلامی نهالی نوپاست
این مرحله بسیار حساس است، اگر علاقه‌مندان به این جریان علمی را بیش‌تر سیاست‌گذاران تشکیل بدهند تا پژوهشگران، تولید علم جایگزین می‌شود با کُلنگ ساختمانِ فلان مرکز پژوهشی را زدن و روبان بُریدن و بودجه اختصاص دادن.
 اولین و مهم‌ترین کاری که باید انجام شود، پرورش علاقه‌مندان مستعدی است که بتوانند به پژوهشگرانی بزرگ تبدیل شوند و ان‌شاءالله سنگ بنای این جریان علمی را محکم بگذارند

نظر شما :